امیرالمومنین على(ع) در آینه جنگ بنى قُرَیظه و بنى الْمُصْطَلَق
بـعـد از جـنـگ احزاب ، پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) تصمیم به سركوبى یهود بـنـى قـریـظـه ، این دشمنان داخلى و فرصت طلب نمود، همان توطئه گرانى كه در جنگ احـزاب ، بـه دشـمنان كمك كردند و پیمان خود را با مسلمین شكستند، امیرمؤ منان على (علیه السلام ) همراه سى نفر به سوى آنان رفت . آنان به قلعه هاى خود رفته بودند.
سـرانـجـام عـلى (عـلیـه السلام ) بر آنان پیروز شد، رعب و وحشت عجیبى از شجاعت على ( عـلیـه السـلام ) بـر دلهـاى آنان افكنده شد و جمعى از آنان به دست على (علیه السلام ) كـشـتـه شـدنـد و بـقـیـّه بـى سـامـان و در بـه در گـشـتـنـد. (ایـن واقـعـه در سال پنجم هجرت رخ داد).
و این امتیاز نیز همچون امتیازات گذشته ، نشانگر موقعيّت مخصوص على (علیه السلام ) و نقش اساسى سركوبى دشمنان كینه توز اسلام است كه هیچیك از مسلمین دیگر داراى چنین موقعیتى نبودند.
* * *
سـال شـشـم هـجـرت فـرا رسـید، به مدینه خبر رسید كه ((حارث بن ابى ضرار)) رئیس قـبیله بنى المصطلق در صدد جمع كردن اسلحه و سرباز براى شورش و حمله به مدینه است پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) تصمیم گرفت تا آنان را در سرزمین خودشان سركوب كند.
آزمایش بزرگى كه در این جنگ ، دامنگیر امیرمؤ منان على (علیه السلام ) شد نزد دانشمندان و تـاریـخ نویسان ، مشهور است و پیروزى مسلمین در آن جنگ به دست على ( علیه السلام ) انـجـام گـرفت پس از آنكه جمعى از فرزندان عبدالمطلب در این جنگ دچار مصایبى شدند. امام على (علیه السلام ) دو مرد از بنى مصطلق را (كه از سران آن قوم بودند) یعنى مالك و پـسـرش را كشت ، و بسیارى از آنان اسیر سپاه اسلام شدند، پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) آن اسیران را به عنوان ((برده )) بین مسلمانان تقسیم نمود.
یـكـى از اسـیـران ((جویریه )) دختر حارث بن ابى ضرار (رئیس قبیله ) بود، امیرمؤ منان عـلى (عـلیـه السلام ) او را اسیر كرد و به حضور پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) آورد، پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) او را همسر خود گرداند.
بـعـد از جـنـگ احزاب ، پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) تصمیم به سركوبى یهود بـنـى قـریـظـه ، این دشمنان داخلى و فرصت طلب نمود، همان توطئه گرانى كه در جنگ احـزاب ، بـه دشـمنان كمك كردند و پیمان خود را با مسلمین شكستند، امیرمؤ منان على (علیه السلام ) همراه سى نفر به سوى آنان رفت . آنان به قلعه هاى خود رفته بودند.
سـرانـجـام عـلى (عـلیـه السلام ) بر آنان پیروز شد، رعب و وحشت عجیبى از شجاعت على ( عـلیـه السـلام ) بـر دلهـاى آنان افكنده شد و جمعى از آنان به دست على (علیه السلام ) كـشـتـه شـدنـد و بـقـیـّه بـى سـامـان و در بـه در گـشـتـنـد. (ایـن واقـعـه در سال پنجم هجرت رخ داد).
و این امتیاز نیز همچون امتیازات گذشته ، نشانگر موقعيّت مخصوص على (علیه السلام ) و نقش اساسى سركوبى دشمنان كینه توز اسلام است كه هیچیك از مسلمین دیگر داراى چنین موقعیتى نبودند.
* * *
سـال شـشـم هـجـرت فـرا رسـید، به مدینه خبر رسید كه ((حارث بن ابى ضرار)) رئیس قـبیله بنى المصطلق در صدد جمع كردن اسلحه و سرباز براى شورش و حمله به مدینه است پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) تصمیم گرفت تا آنان را در سرزمین خودشان سركوب كند.
آزمایش بزرگى كه در این جنگ ، دامنگیر امیرمؤ منان على (علیه السلام ) شد نزد دانشمندان و تـاریـخ نویسان ، مشهور است و پیروزى مسلمین در آن جنگ به دست على ( علیه السلام ) انـجـام گـرفت پس از آنكه جمعى از فرزندان عبدالمطلب در این جنگ دچار مصایبى شدند. امام على (علیه السلام ) دو مرد از بنى مصطلق را (كه از سران آن قوم بودند) یعنى مالك و پـسـرش را كشت ، و بسیارى از آنان اسیر سپاه اسلام شدند، پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) آن اسیران را به عنوان ((برده )) بین مسلمانان تقسیم نمود.
یـكـى از اسـیـران ((جویریه )) دختر حارث بن ابى ضرار (رئیس قبیله ) بود، امیرمؤ منان عـلى (عـلیـه السلام ) او را اسیر كرد و به حضور پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) آورد، پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) او را همسر خود گرداند.
جنگ بنی قریظه،بنی قریظه،جنگ بنی المصطلق،بنی المصطلق،بنی قریظه و بنی المصطلق،جنگ بنی قریظه و بنی المصطلق،علی در جنگ بنی قریظه،حضرت علی در جنگ بنی قریظه،امام علی در جنگ بنی قریظه،امیرالمومنین در جنگ بنی قریظه،مولا در جنگ بنی قریظه،مولا علی در جنگ بنی قریظه،حدر کرار در جنگ بنی قریظه،جنگ در اسلام،اسلام و جنگ
